woensdag 18 april 2007
Excursie Vliegbasis Leeuwarden
Woensdag 18 april. Excursie naar Vlb. Leeuwarden.

 
Na een vlotte reis naar de vliegbasis Leeuwarden werden wij in het Basis Informatie Centrum (BIC) van de vliegbasis ontvangen met een kopje koffie met cake. Na een voorlichtingsfilm vertelde de voorlichter over de organisatiestructuur van de basis. Interessant ook hoe de vliegbasis is geïntegreerd in de samenleving van de stad Leeuwarden en van de omgeving.

Maar voordat we officieel basislocaties gingen bezoeken had men nog een verrassing in petto. We werden met de bus direct naar de startbaan gedirigeerd, waar we van relatief dichtbij de start van een 20-tal F16 vliegtuigen konden meemaken. Naast toestellen van Leeuwarden zagen we ook toestellen van Volkel, en enkele Deense en Noorse F16´s die voor training op Leeuwarden verbleven.

Vervolgens reden wij met de bus de basis op en werd de groep opgesplitst in twee groepen. De ene groep bezocht de Vliegtechnische Uitrusting Technologie (de VUT) en de andere groep de Egress, waar het onderhoud van de schietstoelen van de F16 plaatsvindt.

Egress
Een schietstoel is een uiterst gecompliceerd apparaat waarmee in 92% van de situaties waarin de stoel gebruikt moet worden de vlieger gered wordt. Het ding zit vol met explosieven: 13 soorten explosieven alle met een eigen levensduur. Explosieven blijken in het geval van de schietstoel veel betrouwbaarder te zijn dan mechanische oplossingen. In een split second wordt na activering door de vlieger geheel automatisch een proces gestart. De vlieger zelf verliest vrijwel meteen het bewustzijn. Logisch dat het proces dan automatisch moet verlopen. Eerst wordt de canopy gelanceerd, die trekt een kabeltje strak waardoor een proces van explosies de stoel uit het toestel schiet. Sensoren in de stoel zorgen voor stabiliteit, andere sensoren registreren de hoogte (hoog, midden, laag - elk met een eigen procedure). Hangt de vlieger nog  te hoog,  dan wordt hij nog even verzorgd met zuurstof.
Binnen twee seconden hangt de vlieger aan de parachute. Het overlevingspakket wordt losgetrokken, een bootje wordt opgeblazen.  Tot in de kleinste details kregen we informatie. Interessant ook een gyro onder de zetel die zorgt voor stabiliteit zodat de stoel niet gaat tollen en verstrikt raakt in de draden van de parachute.

VUT
Bij de Vliegtechnische Uitrusting Technologie konden we zien hoe de parachutes van de vlieger en de remparachute van de F16 op deugdelijkheid wordt getest. Ook de parachute krijgt een zoveel-uurs inspectie. Bij de minste afwijking van het materiaal wordt de chute afgekeurd. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Natte parachutes worden gedroogd in een droogtoren, die veel lijkt op de torens waarin de brandweer de slangen droogt.
Daarna werden we meegenomen naar een soort museumpje waar ons de inhoud van de survivalpacks werd uitgelegd. De inhoud van deze packs wordt natuurlijk mede bepaald door de missie die gevlogen wordt. In een woestijn heb je nu eenmaal andere spullen nodig dan wanneer je bij de noordpool terecht komt.
Zeer indrukwekkend was ook de demonstratie van de nieuwe vliegerhelm die zo´n slordige € 30.000 kost. Een verbazend licht ding. De kabel voor de headset leek zwaarder dan de hele helm! De helm wordt de vlieger individueel aangemeten en gekalibreerd. Stel je maar eens voor dat je zo´n ding acht tot tien uur aan één stuk moet dragen! De kalibratie alleen al duurt een uur of zes.
De helm bevindt zich nu nog in een testfase. Volgend jaar moet hij operationeel worden. Vliegers krijgen dan de beschikking over een helm waarbij niet alleen de vlieggegevens zoals die normaal op de HUD gezien worden in de visor (€ 7.000) wordt geprojecteerd maar ook tactische gegevens. Kijken naar het doel, projectiel los en vergeten, kijken naar het volgend doel. Vroeger ging het erom hoeveel vliegtuigen nodig waren voor één target, tegenwoordig wordt gedacht in termen van hoeveel targets kan één vliegtuig aan. Het is dan niet verwonderlijk dat deze helm een opstapje is naar het nieuwe wapenplatform, de JSF.

De maaltijd werd ingenomen in het bedrijfsrestaurant "Lunch langs de lijn". Interessant te zien dat het gebouw een exacte kloon is van het restaurant op de vliegbasis Volkel. Je verdwaalt in ieder geval niet. De toiletten bevinden zich ook dáár.





Bezoek 322 Sqn
Na de maaltijd reden we naar het 322 Sqn waar we ontvangen werden in een NATO-shelter waar een F16 stond opgesteld. In de shelter werd er een groepsfoto gemaakt door een fotograaf van de basis zelf. Helaas was het niet toegestaan om zelf foto´s te maken, maar goed. Vervolgens werd ons minutieus uitleg gegeven over de over de F16 zelf. Als mieren kropen de leden van de regio Deelen langs, over en onder het toestel. Ieder zat zo met zijn eigen specialistische vragen over vliegtechnische en tactische onderwerpen.
Toen wij de NATO-shelter verlieten kregen we nog een demonstratie van de 40 ton zware deur die zich uit de grond omhoog werkte.
 

Inspectiehal 920 Sqn
Vervolgens werden wij naar een hal vervoerd waar de 300 uur inspecties van de F16´s plaatsvond door leden van het 920 Sqn. Het onderhoud betreft enkel het vliegtuig zelf. De motor wordt elders op het veld aan een inspectie onderworpen. De kleinere 30 en 50 uur´s inspecties vinden op het squadron aan de andere kant van de basis plaats. Die kleinere inspecties vinden ook in de uitzendgebieden plaats. Voor het grotere onderhoud komen de toestellen terug naar Nederland en worden omgewisseld met "frisse" kisten.
 
Na nog een laatste kopje koffie in het BIC ging de reis voorspoedig terug naar Deelen.


(JVG)