Regio Avond. Donderdag 22 maart 2007.
De heer D. Dingler, hield een presentatie over de Historische Luchtvaart met als titel: "Hoe hou je ze in de lucht?".
Ditmaal had ons bestuurslid Ger Eijsing er voor gezorgd dat er een luidsprekerinstallatie beschikbaar was. Later zou blijken waarom dit belangrijk was. Eerst moest door een warboel van draden heen gewerkt worden en toen de techniek uiteindelijk functioneerde kon de heer Dick Dingler zich bij onze toehoorders introduceren.




Hij heeft meer dan dertig jaar met name in de afdeling export van een verpakkingsfirma gewerkt. Via zijn vader die militair was in Ede (Garnizoen Ede) begon zijn belangstelling voor de luchtvaart. Zijn militaire dienstplicht heeft hij kunnen doorbrengen op “ons” vliegkampschip de “Karel Doorman” werd zijn liefhebberij voor de luchtvaart echt gevestigd.

Naast zijn werk heeft hij zich dan ook veel bezig gehouden met het organiseren van luchtvaartevenementen in de regio Ede-Bennekom. Bekend zijn zijn shows eind tachtiger jaren op de Ginkelse Heide waar ook de Grasshoppers van de Koninklijke Luchtmacht graag hun demonstraties toonden. Het probleem echter was, dat er geen vliegveld lag waar men die vaak historische vliegtuigen kon bewonderen.

De historische luchtvaart is nog steeds zijn bezieling en hobby. Hij is dan ook vaak te vinden (geweest) op Air Shows in Engeland (zoals Duxford, Farnborough) en de Verenigde Staten met zijn Confederate Air Force, de CAF. Het viel hem dan ook op dat er met betrekking tot het vliegend houden van historische vliegtuigen een verschil in benadering is tussen de beide staten.
Engeland is nog steeds de top van het organiseren en bewaren van historische toestellen. Opvallend is de gedrevenheid van de mensen die ex-luchtmachtbases weer actieveren voor de historische luchtvaart. De bestaande hangars worden gebruikt voor de reparaties en het herstellen van oude toestellen. Opmerkelijk in Engeland is ook dat de toeschouwers, in tegenstelling tot het publiek op de Open Dagen van de Luchtmacht, entree moeten betalen. Met deze gelden en de gelden van bijvoorbeeld loterijen kunnen de toestellen opgeknapt worden. Zo kan men nu met behulp van de Nationale Loterij van Groot-Brittannië gelden genereren die ten dienste gesteld worden in het weer vliegwaardig krijgen van de Vulcan bommenwerper. In Nederland onmogelijk(?).

Over 80 jaar kunnen deze historische kisten volgens Dingler in principe nóg vliegen. Fabrieken kunnen ook dan nog steeds onderdelen leveren.

Vervelend en droevig is het aspect van ongelukken met historische vliegtuigen. Het is waar dat het vliegen in historische toestellen gevaarlijk is. De reden is niet altijd dat het toestel niet goed zou zijn, maar simpel door het feit, dat de meeste vliegers op deze toestellen omgeschoolde jetvliegers zijn die niet zo bedreven zijn in het vliegen met oude propeller vliegtuigen met hun specifieke kenmerkende vliegeigenschappen. Deze vliegers moeten als het ware compleet leren omdenken en moeten opnieuw op deze toestellen leren vliegen.

Vervolgens laat hij een hele reeks afbeeldingen van historische toestellen zien die hij in o.a. Duxford, maar ook in Soesterberg heeft gefotografeerd. Vervolgens kreeg vóór de pauze ook nog de motorfabricage voor oude toestellen de aandacht.

Na de pauze kwam de Amerikaanse “oplossing” aan de orde. De Amerikanen gaan heel anders met de historie om. Om bijvoorbeeld P51 Mustangs vliegwaardig te houden zoekt met sponsoren die de toestellen helpen voorzien van nóg sterkere motoren en met deze omgebouwde dingen vliegt men airraces. Daarnaast probeert een organisatie met dependances in veel staten van de Verenigde Staten onder de naam Confederate Air Force in totaal iets van 140 historische toestellen vliegwaardig te houden, zoals het enige vliegwaardige model van de Enola Gay die tijdens de allerlaatste oorlogsdagen atoombommen op Hiroshima en Kawasaki dropten.

Maar genieten van historische luchtvaart kan men niet optimaal doen wanneer er alleen maar gesproken wordt. Genieten doe je door het zien, het horen en het ruiken. Dat laatste was moeilijk in het PMT, maar we hebben genoten van de verschillende motorgeluiden die Dingler liet horen en genoten hebben we van een prachtige door mensen van de CAF zelf gemaakte film.

Al met al een uitermate onderhoudende en gevarieerde avond die gekenmerkt werd door niet alleen het gesproken woord, maar ook beeld en geluid.

De voorzitter, de heer Ribbink dankte de heer Dick Dingler voor de interessante lezing en als slot werden enkele geschenken als teken van dank overhandigd. En als klap op de vuurpijl deelde Dick ons mee, dat hij zich de avond ervoor officieel had aangemeld als lid van onze regio!

Jan van Gent