AANKOMST OP DE VLB. WOENSDRECHT
Bij aankomst in Woensdrecht werden we aan de poort letterlijk met een kluitje het riet ingestuurd. Nadat wij een tijdje over de basis gedoold waren, zoekend naar de tweede weg links, werden we uiteindelijk toch door een soort basiswacht gevonden. Die begeleidden ons dan naar de afdeling voorlichting vliegbasis Woensdrecht buiten de poort (!).
In het basis voorlichtingscentrum werden we ontvangen door
mw. Van der Zanden die ons een algemene inleiding gaf in de Koninklijke
Luchtmacht in het algemeen en de taken van de vliegbasis Woensdrecht in het
bijzonder. Woensdrecht, als klein zweefvliegveldje in 1934 begonnen groeide uit
tot een militaire basis met
Op Woensdrecht zijn vier (opleidings-)squadrons gevestigd.
130 Squadron, Militaire Opleidingen (MO) Squadron
Verzorgt de initiële militaire opleidingen voor onderofficieren, korporaals en soldaten en allerlei vakopleidingen.
131 Squadron, Elementaire Militaire Vlieger Opleidings (EMVO) Squadron
Verzorgt de initiële vliegopleiding voor alle vliegers met de PC7. Ook word vanuit dit squadron de PC7 solo display gevlogen.
132 Squadron, Didactiek, Militair Leiderschap en Opleidingen (DMLO) Squadron
Verzorgt opleidingen op het gebied van didactiek, voor bijvoorbeeld instructeurs van de luchtmacht. Ook zijn er opleidingen voor (militair) leiderschap.
133 Squadron, Elektronische en Technische Opleidingen (ETO) Squadron
Verzorgt vaktechnische opleidingen op het gebied van F-16's, helikopters, mechanische grondsystemen, communicatie- en informatiesystemen en brandweer. Deze opleiding vond vroeger plaats bij de LETS (Luchtmacht Elektronische en Technische School) op Deelen.
Naast deze opleidingssquadrons zijn hier ook een squadron gestationeerd dat logistiek en transport verzorgt, en een onderhoudssquadron dat vliegtuigen na uitzendingen binnen de drie dagen weer helemaal schoon maakt.
DE LUCHTMACHT METEOROLOGISCHE GROEP
Ook op Woensdrecht gevestigd is de LMG, de Luchtmacht Meteorologische Groep. Dit was het eerste object dat wij gingen bezoeken. We werden ontvangen door een zeer enthousiaste kolonel de Jongh, commandant van de meteorologische dienst. Hij is als civiel meteoroloog begonnen en is na een hogere stafvorming sinds 1999 met zijn militaire carrière begonnen.
De Koninklijke Luchtmacht beschikt over een speciale
meteorologische dienst, de LMG, die zeer gedetailleerde informatie verschaft
over aspecten die van invloed kunnen zijn op de vliegomstandigheden en fungeert
als centrale weerdienst voor alle vliegbases, uitgezonden detachementen, het
Militaire Luchtverkeersleidingcentrum, de Koninklijke Landmacht en de NAVO.
Binnen de LMG werken ruim zestig medewerkers in uiteenlopende functies. Naast ondersteunend personeel werken er onder andere weerwaarnemers en meteorologen. De LMG bestaat uit vier afdelingen: Meteorologisch Centrum (de weerkamer), Opleidingen, Automatisering en Ondersteuning Koninklijke Landmacht.
In Europa zijn heel veel weerdata beschikbaar en het is de taak van de medewerkers om er uiteindelijk een leesbare weerkaart van te maken.
De LMG zit heel dicht tegen de operaties aan. Veel operaties zijn afhankelijk van de meteodata. Vandaar dat er speciale weerkaarten en Routeforecasts gemaakt worden voor vluchten naar het buitenland.
In Bosnië waren een tijd geleden 30 meteorologen gestationeerd. Dat wordt nu gestopt en burgers nemen deze taak over. Bij de ISAF in Uruzghan en Kandahar is slechts één meteoroloog ter plaatse. Maar deze vormt samen met de Meteorologische dienst in Woensdrecht als het ware een virtuele team.
De LMG staat eigenlijk helemaal los van het bekende KNMI. Maar er bestaat desondanks een intensieve samenwerking op opleidingsniveau en datauitwisselingen.
Het LMG en het KNMI vormen backup systems voor elkaar.
BRANDWEEROPLEIDING
Na deze interessante lezing trokken wij naar het moderne
brandweeroefenterrein van de basis. Dit computergestuurde, 200 bij
Direct in het oog vallen de oefenvliegtuigen (F-16, een soort Cougar heli, een oefentoestel bestaande uit een combinatie van een KDC-10 en een C-150 Hercules) en de toren vanwaaruit de branden worden geregisseerd. Pas op het tweede oog valt op dat er een soort rijstrook is nagebouwd met vangrail en een speciaal ingericht gebouw voor het beoefenen van brandbestrijdingen en reddingen in gebouwen.
Naast al het brandweerpersoneel van de KLu dat hier tweemaal per jaar komt oefenen komen ook brandweerpersoneel van regionale vliegvelden, van de Koninklijke Landmacht, de Koninklijke Marine en diverse NATO partners oefenen. Hoe levensecht de verschillende soorten branden ook zijn, alle simulatoren zijn voorzein van systemen die de ricico´s voor cursisten en instructeurs tot een minimum beperken.
Het oefencentrum is vanaf 2000 zodanig gecertificeerd dat brandweerpersoneel aan het einde van hun opleiding ook het civiele brandweercertificaat in bezit hebben.
Hier mochten wel foto´s gemaakt worden. Hieronder een kleine
indruk.
wat een flame-over is....
ELEMENTAIRE MILITAIRE VLIEGER OPLEIDING
Tenslotte ging het naar de Elementaire Militaire Vlieger Opleiding, de EMVO, die met de PC-7 toestellen mensen opleiden tot een niveau tussen CPL en ATPL (Commercial Pilot Licence en Airtraffic Pilot Licence). De opleiding duurt in totaal zes maanden en begint met een drie maanden durende theoretische grondschool. Hierna pas worden 40 uren gevlogen. Het afvalpercentage is toch nog vrij hoog: gemiddeld halen zo´n tweederde van de opleidelingen de eindstreep en is beslist of er een straaljagerpiloot in je zit of een helikopterpiloot. Afhankelijk van de talenten ga je na de EMVO opleiding naar de F-16 opleiding op Sheppard Air Force Base of naar de helikopter-opleiding in Fort Rucker, Alabama.
Een leuke bijkomstigheid was, dat wij getuige mochten zijn
van de doop van een jonge vlieger die zijn eerste solo had gevlogen. Om dit
feit te vieren wordt hij dan in de brandvijver gegooid.
Nadat wij Woensdrecht vaarwel gezegd hebben werd verder gereden naar Antwerpen waar op de luchthaven Antwerpen het Stampe & Vertonge Museum gevestigd is. Ook hier was het niet eenvoudig om met behulp van een navigatieapparaat de luchthaven met museum te vinden. Gelukkig vonden wij onderweg enkele hulpvaardige Antwerpenaren die ons soms hier soms daar naar toe stuurden. Uiteindelijk kwamen wij door deze perikelen iets te laat aan. Maar veel werd goedgemaakt door een gids die ons een zeer interessante rondleiding gaf. Veel toestellen worden nog steeds vliegwaardig gehouden. Het intieme museum is best een bezoekje waard. Neem maar eens een virtueel kijkje op http://www.stampe.be/index_nl.htm
Enkele foto-impressies:
(JVG)